prawidłową kwotę podatku oraz kwotę nadpłaty i zwraca ją na podsta-wie art. 74a o.p. Tryb określania nadpłaty przez organ podatkowy nie uległ zmianie i zawsze jest uruchamiany z urz ędu w odró żnieniu od ana-lizowanego trybu stwierdzania nadp łaty. Z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty może wystąpić oczywiście podatnik. Korektę zeznania należy złożyć aż do zakończenia okresu przedawnienia, które wynosi 5 lat licząc od końca roku, w którym składana jest deklaracja. Zeznania za 2021 rok korygować należy zatem aż do końca 2027 roku. Jednak czas złożenia korekty wpływa na ewentualny zwrot podatku. Zeznanie elektroniczne możemy wypełnić i wysłać korzystając z dobrego programu do rozliczania PIT, który ułatwi nam bezbłędne wypełnienie, poprawne wykonanie wszystkich obliczeń, optymalne skorzystanie z ulg i odliczeń podatkowych, a dodatkowo skróci czas oczekiwania na zwrot ewentualnej nadpłaty do 45 dni. PIT 37 w projekcie W przypadku, gdy okazuje się, że podatnik popełnił błąd na wysłanej już do Urzędu deklaracji podatkowej, powinien pamiętać, że niezależnie od tego, kto zyskuje na tym błędzie – należy dokonać korekty. Najczęściej do przygotowania korekty dochodzi, gdy podatnik: Złożył PIT na nieaktualnym druku. Przesłał zeznanie . Nadpłata podatku została unormowana w art. 72 – 80 Ordynacji podatkowej. Przepisy dotyczące nadpłaty podatku mogą być dość trudne w odbiorze dla przeciętnego podatnika. Szczegóły związane ze określeniem nadpłaty, momentem powstania nadpłaty, terminem zwrotu nadpłaty, zawierają bowiem szereg wyliczeń opisujących, a zarazem definiują te pojęcia. Jednocześnie, pomimo rozbudowanej regulacji ustawowej, życie i tak przynosi sytuacje, w przypadku których może powstać wątpliwość, czy mieszczą się w definicji nadpłaty. W takich przypadkach niezbędne będzie sięgnięcie do orzecznictwa sądowego, a także odpowiedź na pytanie: Co powinien zawierać wniosek o stwierdzenie nadpłaty? Nadpłacony oraz nienależnie zapłacony podatek Za nadpłatę uważa się przede wszystkim kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Podatek jest nadpłacony w sytuacji, gdy podatnik był zobowiązany do zapłaty podatku, lecz faktycznie wpłacona kwota jest wyższa od kwoty należnej. Chodzi zatem o to, że podatek został zapłacony w wysokości wyższej niż powinien zostać zapłacony zgodnie z poprawnie zastosowanymi przepisów prawa, określającymi wysokość zobowiązania podatkowego. Innym przypadkiem nadpłaty podatku jest sytuacja, gdy kwota podatku została nienależnie zapłacona, przez co rozumieć należy sytuację, gdy podmiot dokonał wpłaty określonej kwoty tytułem zapłaty podatku, pomimo że nie był do tego zobowiązany. Podatek jest zapłacony nienależnie także wtedy, gdy podatnik był zobowiązany do zapłaty podatku, lecz później odpadła podstawa prawna świadczenia. Wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku jako próba kwestionowania podatku z decyzji ustalającej Stwierdzenie nadpłaty podatku może dotyczyć wyłącznie tych nadpłaconych lub nienależnie zapłaconych zobowiązań podatkowych, które powstały w wyniku zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Nieskuteczne będzie inicjowanie postępowania o stwierdzenie nadpłaty podatku w celu zakwestionowania zobowiązania podatkowego powstałego w drodze konstytutywnej (ustalającej) decyzji podatkowej (art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej – np. podatek od nieruchomości u osób fizycznych, podatek od spadków i darowizn, podatek dochodowy od przychodów ze źródeł nieujawnionych). Kwestionowanie tak powstałych zobowiązań podatkowych może odbywać się wyłącznie w drodze odwołania od decyzji ustalającej to zobowiązanie lub w postępowaniach nadzwyczajnych dotyczących tej decyzji (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności decyzji). Wyrok NSA z dnia r., II FSK 1316/15: Podatnik, kwestionujący kwotę podatku wynikającą z decyzji ustalającej (art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowa) nie może formułować wniosku o stwierdzenie nadpłaty, o którym mowa w art. 75 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Powyższe uwagi odnoszące się do braku możliwości prowadzenia postępowania o stwierdzenie nadpłaty nie dotyczą oczywiście tych sytuacji, gdy nadpłata powstała wskutek uchylenia lub stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego (zob. wyrok NSA z dnia r., II FSK 3963/14 oraz wyrok NSA z dnia r., II FSK 2748/14). Wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku jako próba kwestionowania podatku z decyzji wymiarowej W drodze postępowania o stwierdzenie nadpłaty podatku nie jest również możliwe kwestionowanie wysokości zobowiązania podatkowego określonego już przez organ podatkowy w decyzji wymiarowej (art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej). Na przykład chodzi mi tutaj o sytuację, w której podatnik “przespał” termin na wniesienie odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku VAT i po tym fakcie próbuje zwalczać wynikające z takiej ostatecznej decyzji zobowiązanie podatkowe właśnie poprzez zainicjowanie postępowania o stwierdzenie nadpłaty podatku. Wyrok NSA z dnia r., II FSK 206/05: Instytucja stwierdzenia nadpłaty nie może być wykorzystywana do wzruszania ostatecznych decyzji wymiarowych wydanych na podstawie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej. Tryb postępowania podatkowego zmierzający do stwierdzenia nadpłaty nie jest nadzwyczajnym środkiem prawnym dzięki któremu można wzruszyć ostateczne decyzje podatkowe, gdyż środki te określone zostały enumeratywnie w przepisach rozdziałów 17, 18 i 19 Ordynacji podatkowej. Podatnik (prawny) może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku, jeżeli kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku (art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej). Nie ma żadnego urzędowego formularza albo wzoru wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Wniosek taki, jako pismo procesowe w postępowaniu podatkowym, powinien spełniać wymogi przewidziane w art. 168 Ordynacji podatkowej. Zawierać więc powinien treść żądania (stwierdzenie nadpłaty podatku), oznaczenie osoby od której pochodzi, miejsce zamieszkania, identyfikator podatkowy (NIP albo PESEL) i podpis wnoszącego. Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia deklaracji podatkowej, to podatnik chcąc uzyskać zwrot nadpłaty obowiązany jest złożyć: ➤ wniosek o stwierdzenie nadpłaty, oraz ➤ korektę zeznania (korektę deklaracji podatkowej).Rozpoznanie wniosku o stwierdzenie nadpłaty Organ podatkowy, rozpoznając wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku, może od razu zwrócić nadpłatę bez wydawania decyzji podatkowej albo też wydać decyzję o stwierdzeniu nadpłaty podatku. Pierwsza sytuacja będzie miała miejsce wtedy, gdy organ podatkowy oceniając dokonaną przez podatnika korektę deklaracji nie ma wątpliwości co do poprawności korekty. Druga sytuacja wystąpi, gdy organ podatkowy ma wątpliwości co do poprawności korekty deklaracji dokonanej przez podatnika. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 marca 2019 r., III SA/Wa 1894/18: Zaznaczyć należy, że nie ma dwóch odrębnych podstaw prawnych do wnioskowania o stwierdzenie nadpłaty. Strona wnioskując o stwierdzenie nadpłaty nie wyznacza więc organowi, czy ma to nastąpić decyzją, czy bezdecyzyjnie. W razie aprobaty wniosku o stwierdzenie nadpłaty to organ (a nie strona) decyduje, czy zakończy postępowanie decyzją na podstawie art. 75 § 4a, czy w trybie bezdecyzyjnym, zwracając nadpłatę na podstawie art. 75 § 4 Wydając decyzję o stwierdzeniu nadpłaty, organ określi w niej prawidłową wysokość nadpłaty podatku oraz prawidłową wysokość podatku. W zakresie, w jakim wniosek o stwierdzenie nadpłaty będzie niezasadny, organ odmówi jej stwierdzenia (art. 75 § 4a Ordynacji podatkowej). Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 lutego 2018 r., I SA/Gd 1744/17: W sytuacji, gdy weryfikacja wniosku o stwierdzenie nadpłaty i korekty deklaracji wykaże, że określenie wysokości nadpłaty przez podatnika jest nieprawidłowe, organ podatkowy powinien wydać decyzję odnoszącą się do wszystkich elementów wniosku podatnika i zakresu wszczętego nim postępowania, a zatem powinien oddalić wniosek o stwierdzenie nadpłaty albo orzec ją w innej wysokości niż uczynił to podatnik. Termin na złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku Prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz wniosku o zwrot nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, chyba że ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu podatku (art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej). Jeżeli podatnik złoży wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku i nie zostanie on rozpoznany przed upływem terminu przedawnienia podatku, nie ma żadnych przeszkód prawnych, aby decyzję o stwierdzeniu nadpłaty organ podatkowy mógł wydać po tym terminie (art. 79 § 3 Ordynacji podatkowej). Liczy się więc data złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, a nie data wydania decyzji. Wygaśnięcie prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty Czy w świetle wykładni art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty należy uznać za zachowany jeżeli przed upływem przedawnienia został nadany w placówce wyznaczonego operatora pocztowego? Wyrok NSA z dnia 11 lipca 2017 r., II FSK 1867/15: Nie ma podstaw do twierdzenia, że zastosowany w art. 79 § 2 zwrot “złożenie wniosku” powinien być interpretowany jedynie jako faktyczne (fizyczne) dostarczenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty organowi podatkowemu. Przy ocenie, czy został zachowany termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, należy uwzględnić treść art. 12 § 6 pkt 2 stanowiący, że termin uważa się zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym. Termin materialnoprawny czy procesowy? Termin na złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku jest terminem materialnym, który w razie uchybienia, nie podlega przywróceniu. Wyrok NSA z dnia 11 marca 2009 r., I FSK 1907/07: Należy więc stwierdzić, że termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty jest terminem prawa materialnego o charakterze prekluzyjnym, który nie podlega przywróceniu. Zwrot nadpłaty oraz zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowych Nadpłata podatku wraz z oprocentowaniem podlega zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, kosztów upomnienia oraz bieżących zobowiązań podatkowych. W razie ich braku nadpłata podlega zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych (art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej). Zwrot nadpłaty następuje: 1. w przypadku gdy podatnik jest obowiązany do posiadania rachunku bankowego lub rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, wyłącznie na ten rachunek wskazany przez podatnika; 2. w przypadku gdy podatnik nie jest obowiązany do posiadania rachunku bankowego lub rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej na wskazany rachunek bankowy lub rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej podatnika albo przekazem pocztowym, chyba że podatnik zażąda zwrotu nadpłaty w kasie. Nadpłata podlega zwrotowi w terminie 2 albo 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowaną deklaracją podatkową (art. 77 § 1 pkt 5 i 6 Ordynacji podatkowej). Oprocentowanie nadpłaty podatku Nadpłata podatku podlega oprocentowaniu w wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych (art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej). Oprocentowanie przysługuje, jeżeli: 1. nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni do dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę, 2. decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty (gdy nie ma równoczesnego obowiązku dołączenia skorygowanej deklaracji podatkowej), chyba że do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił się podatnik, 3. decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku wraz z korektą deklaracji podatkowej, chyba że do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił się podatnik. Nadwyżka podatku naliczonego nad należnym w VAT a nadpłata podatku Nadwyżka podatku naliczonego nad należnym za dany okres rozliczeniowy nie stanowi nadpłaty podatku w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Jednakże po upływie terminów przewidzianych w art. 87 ust. 2 lub art. 87 ust. 5a ustawy o VAT niezwrócona nadwyżka podatku naliczonego nad należnym za dany okres rozliczeniowy jest oprocentowana jak nadpłata podatku. [Art. 87 ust. 7 ustawy o VAT] Różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w ust. 2 zdanie pierwsze i ust. 5a, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. Wyrok NSA z dnia 6 marca 2017 r., I FSK 1335/15: Prawidłowo Sąd pierwszej instancji wywiódł, że będąca przedmiotem sporu kwota nie jest stanowi nadpłaty w rozumieniu przepisów Sąd zasadnie zwrócił uwagę, że za nadpłatę uważa się kwotę: nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku, przy czym określenie nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku odnosi się do kwoty zobowiązania podatkowego, o jakim mowa w art. 6 tej ustawy, czyli świadczenia pieniężnego, jakie należy uiścić na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy. Natomiast podatek naliczony, będący elementem rozliczenia zobowiązania w podatku od towarów i usług, nie jest podatkiem, o jakim mowa w art. 6 a co za tym idzie nadwyżka podatku naliczonego nad należnym również nie jest nadpłatą w rozumieniu art. 72 § 1 Zgodnie z art. 87 ust. 7 ustawy o VAT w przypadku gdy kwota podatku naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w ust. 2 zdanie pierwsze i ust. 5a, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Tak więc samo zadeklarowanie tej różnicy nie skutkuje jeszcze powstaniem nadpłaty. Wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2011 r., I FSK 485/11: Jak wynika z art. 87 ust. 7 ustawy o VAT. różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w ust. 2 zdanie pierwsze i ust. 5a, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. Unormowanie to jest w swej treści jednoznaczne i stanowi, że różnicę podatku traktuje się jako nadpłatę podlegającą oprocentowaniu, ale tylko wówczas, gdy nie została zwrócona w terminie wynikającym z przepisów, do których odsyła, tj. co do zasady w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika (ust. 2 art. 87 ustawy o VAT). Zaznaczyć w tym miejscu należy, że różnica taka nadal nadpłatą nie jest, niemniej jednak od dnia przekroczenia terminu jej zwrotu podlega oprocentowaniu, jakby była nadpłatą. Czy sprzedaż nieruchomości podlega VAT?Odpowiedź na pytanie: czy sprzedaż nieruchomości podlega VAT? – jest z pewnością ważna dla osób zastawiających się nad zakupem nieruchomości. Przed dokonaniem zakupu nieruchomości podatnik powinien posiadać minimum wiedzy na temat konsekwencji podatkowych związanych z tym zakupem. Podatek od kryptowalutHasło podatek od kryptowalut ostatnimi czasy zyskał w internecie duży rozgłos. Jak sądzę wynika to z tego, że z rozliczeniem podatkowym transakcji mających za przedmiot kryptowaluty zetknęła się dość pokaźna grupa osób. Czy rzeczywiście są powody do tego by mówić, że osoby handlujące kryptowalutami mają powody do tego by czuć się zaskoczonymi? Wyłudzenie VATKarno prawne skutki wyłudzenia podatku VAT na gruncie prawa karnego oraz prawa karnego skarbowego są zagadnieniem skomplikowanym. Po pierwsze, przy analizowaniu tego problemu przeplatają się pojęcia zarówno z ustawy podatkowej Odwołanie od decyzji podatkowejOdwołanie od decyzji podatkowej jest środkiem umożliwiającym podatnikowi zaskarżenie niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia podatkowego organu I instancji. Odwołanie przenosi sprawę podatkową do organu wyższego stopnia, który nie tyle kontroluje zapadłą decyzję organu I instancji, ale rozpoznaje sprawę od nowa. About Latest Posts Adwokat. Partner w Szymała Zaremba Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych Sp. p. Wpisany na listę adwokatów prowadzoną przez Okręgową Radę Adwokacką we Wrocławiu. Specjalizacje: prawo podatkowe, postępowanie podatkowe, prawo karne skarbowe, postępowanie sądowoadministracyjne, egzekucja administracyjna.☎ +48 507 407 800✉ msz@ Podatnicy dokonują szeregu różnych transakcji w ciągu całego życia gospodarczego. Różnorodność i wielowątkowość niektórych operacji powoduje, iż zidentyfikowanie odpowiedniego i korzystnego rozwiązania wymaga dokonania głębokiej analizy przepisów zarówno prawa podatkowego, jak i niejednokrotnie cywilnego. Jedną z okoliczności skutkujących koniecznością skorygowania pierwotnej transakcji jest pojawienie się nieoczekiwanego zdarzenia po dokonaniu danej transakcji zmieniającego pierwotny jej obraz. Czym może być spowodowana korekta zeznania rocznego? Korekta zeznania rocznego w aspekcie niedoszłej sprzedaży udziałów nieruchomości Podatnik otrzymał darowiznę od siostry w postaci ½ udziałów w nieruchomości. W lipcu 2011 r. spisał on umowę przedwstępną sprzedaży tychże udziałów, w której ich odbiorcą był szwagier wraz z żoną. Podatnik otrzymał z tego tytułu 100 tys. zł, z tym że otrzymana wpłata nie miała charakteru ani zadatku, ani zaliczki. Jednocześnie zobowiązał się do sprzedaży powyższych udziałów jeszcze do końca lipca 2011 r. W późniejszym czasie jednak nie doszło do podpisania przyrzeczonej umowy sprzedaży. Podatnik posiadał nadal środki pieniężne, a nabywcy mieszkali w przedmiotowej nieruchomości od lipca 2011 r. do marca 2015 r. Podatnik w 2016 r. otrzymał pismo z urzędu skarbowego, informujące że konieczna jest korekta zeznania rocznego za 2011 r. oraz ujęcia w nim otrzymanej w 2011 r. kwoty 100 tys. zł jako przychód z innych źródeł, którą był zobligowany opodatkować oraz odprowadzić należny podatek dochodowy wraz z odsetkami. Podatek decyzją urzędu skarbowego we wrześniu 2016 r. został rozłożony na raty na 2 lata. Jeszcze w październiku 2016 r. podatnik otrzymał pozew od szwagra i żony o zwrot kwoty 100 tys. zł. z tytułu umowy przedwstępnej, który to sąd zasądził prawomocnym wyrokiem w maju 2017 r. Podatnik zastanawia się w tej sytuacji, czy mógłby jeszcze złożyć korektę zeznania rocznego za 2011 r., a przez to uzyskać zwrot z podatku za ten okres, z uwzględnieniem także rozłożenie decyzją urzędu skarbowego podatku na raty. W tej sytuacji podatnik ma prawo dokonać korekty za 2011 r. z uwagi na powstanie w tych okolicznościach nadpłaty podatku w zeznaniu rocznym za ten okres. Warto przy tym wskazać, iż w myśl art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej nadpłata stanowi kwotę podatku zapłaconą przez podatnika, w stosunku do której: nie było ustawowego obowiązku jego zapłacenia albo obowiązek ten występował lecz wygasł. Oczywiście podatnik może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty, jednak musi to zrobić w ciągu 5 lat, czyli przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Warto natomiast podkreślić, że urząd skarbowy może na wniosek podatnika rozłożyć na raty kwotę zobowiązania albo zaległości podatkowej, a dzień wydania tej decyzji będzie pierwszym dniem, od którego nastąpi zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Zawieszenie to będzie trwało do dnia terminu płatności ostatniej raty podatku. Z powyższego wynika, że podatek za 2011 r. podatnik był winny wpłacić do 30 kwietnia 2012 r., jednak tego nie dokonał. Zobowiązanie podatkowe przedawniłoby się z końcem 2017 r., jednak we wrześniu 2016 r. urząd skarbowy rozłożył je na raty na 2 lata, co spowodowało zawieszenie biegu terminu przedawnienia od września 2016 r. do sierpnia 2018 r. Zatem dopóki zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu, podatnik ma prawo dokonać korekty zeznania rocznego za 2011 r. i skorygować nadpłaconą kwotę podatku w związku z sytuacją, w której orzeczono prawomocnym wyrokiem sądu obowiązek zwrotu kwoty 100 tys. zł. uprzednio otrzymanej przez podatnika z tytułu zawarcia umowy przedwstępnej. Korekta zeznania rocznego w przypadku zmiany trybu rozliczenia podatnika Podatniczka wraz z mężem posiadali i wychowywali dwoje dzieci. W marcu 2010 r. sąd orzekł rozwód cywilny. Od tej pory podatniczka wychowuje dzieci w pełni samodzielnie. Oboje nadal się uczą i nie osiągają żadnych dochodów. Podatniczka począwszy od zeznania za 2010 r. składała zeznania roczne w trybie rozliczenia indywidualnego z uwagi na niewystarczającą znajomość przepisów podatkowych. Nie wiedziała, że może skorzystać z rozliczenia jako osoba samotnie wychowujące dzieci. Podatniczka chciałaby złożyć korektę zeznania rocznego za lata od 2010 r. do 2016 r., natomiast nie wie, czy w tej sytuacji jest to w ogóle możliwe. Sytuacja w związku z wychowywaniem dwojga dzieci nie uległa zmianom w żadnym aspekcie. Ustawodawca poprzez osobę samotnie wychowująca dzieci uważa jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, a także osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, iż w kształcie ustawy jeszcze do 31 grudnia 2010 r. z rozliczenia przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci mogły skorzystać te osoby, jeżeli w roku podatkowym ich dzieci: były małoletnie albo otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, wiek dziecka nie ma znaczenia albo uczyły się w szkołach do ukończenia 25. roku życia, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów opodatkowanych skalą podatkową lub ze zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę wolną od podatku, czyli 3089 zł, z wyjątkiem renty rodzinnej. Z kolei z rozliczenia osoby samotnie wychowującej dzieci w stosunku do dochodów osiągniętych od stycznia 2011 r. może skorzystać rodzic lub opiekun prawny, będący panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację bądź osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: małoletnie, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, do ukończenia 25. roku życia uczące się w szkołach, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów opodatkowanych skalą podatkową lub ze zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę wolną od podatku, czyli 3089 zł, z wyjątkiem renty rodzinnej. Należy także podkreślić, iż z trybu rozliczenia osoby samotnie wychowującej dzieci nie mogą skorzystać podatnicy, gdy jedno z małżonków lub dzieci uzyskają w roku podatkowym dochody z działalności gospodarczej opodatkowane: podatkiem liniowym, zryczałtowanym podatkiem dochodowym (nie dotyczy prywatnego najmu), kartą podatkową. Z kolei jeżeli dziecko lub rodzic prowadzi działalność opodatkowaną skalą podatkową, wówczas może skorzystać z rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Zatem ustawodawca uwarunkował możliwość skorzystania z preferencyjnego rozliczenia osoby samotnie wychowującej dziecko od kilku przesłanek, a mianowicie: podatnik w danym roku podatkowym faktycznie samotnie wychowuje dzieci, podatnik posiada ww. stan cywilny, podatnik lub dziecko nie prowadzi działalności opodatkowanej podatkiem liniowym, ryczałtem, kartą podatkową bądź nie podlega opodatkowaniu podatkiem tonażowym, podatnik jest zobowiązany do złożenia zeznania rocznego oraz wybrania odpowiedniego trybu rozliczenia w określonym w ustawie terminie, czyli do 30 kwietnia roku następnego. Podstawowym i jedynym terminem złożenia zeznania rocznego (wraz z wyborem odpowiedniego trybu rozliczenia) dotyczącego dochodów osób fizycznych opodatkowanych skalą podatkową czy podatkiem liniowym jest 30 kwietnia roku następnego po roku podatkowym. Tryb rozliczenia osoby samotnie wychowującej dziecko nie może zostać wybrany, jeżeli zeznanie zostanie złożone po ww. terminie. Złożenie zeznania po tym terminie będzie niestety bezskuteczne. Zatem wybór rozliczenia jako osoby samotnie wychowującej dziecko uwarunkowany jest od złożenia zeznania rocznego w terminie. Dlatego też w tej sytuacji podatniczka nie będzie miała możliwości dokonania korekty zeznania rocznego oraz zmiany wyboru trybu rozliczenia na osobę samotnie wychowującą dziecko. Ponadto zeznania z roku 2010 oraz 2011 dotyczą zobowiązań podatkowych, które uległy przedawnieniu z uwagi na upłynięcie 5-letniego okresu przedawnienia bez zaistnienia zdarzenia wprowadzającego okres zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych zwanym dalej podatkiem PIT oznacza, iż podatnik zapłacił większą sumę podatku PIT, niż wynikało to z faktycznego przypadek powstania nadpłaty to pobranie przez pracodawcę będącego płatnikiem podatku PIT-4R większej zaliczki na ten podatek aniżeli rzeczywiście występujące tego typu sytuacje wiążą się z podjęciem przez organ podatkowy decyzji ustalającej wysokość zobowiązania, które podatnik nadpłacił albo z decyzją określającą nienależnie (jak się później okazało) określone zobowiązanie powstania nadpłaty podatku według art. 73 Ordynacji podatkowej: Moment powstania nadpłaty DZIEŃ zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od wysokości pobranego podatku zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej zeznania rocznego – dla podatników podatku dochodowego deklaracji podatku akcyzowego – dla podatników podatku akcyzowego deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy – dla jednoosobowych spółek Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych. Powstała nadpłata w podatku PIT i co dalej? Podatnik w związku z powstaniem nadpłaty w podatku PIT może napotkać się z wystąpieniem trzech głównych okoliczności. Pierwsza to sytuacja, w której podatnik posiada zaległości w podatku dochodowym PIT, ale i w innych typach podatków. Organ podatkowy w chwili rozpoznania występowania zaległości podatkowych wyda postanowienie o automatycznym zaliczeniu występującej nadpłaty na poczet zaległości podatkowych danego podatnika. Warto tutaj podkreślić pewną kwestię, a mianowicie, jeżeli: wysokość nadpłaty będzie większa niż zaległości, wówczas podatnik otrzyma pozostałość nadpłaty; wysokość nadpłaty będzie mniejsza niż widniejące na koncie podatnika zaległości w podatkach, wtedy podatnik nie otrzyma żadnej sumy do zwrotu. Nadpłatę można przeksięgować na poczet bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych Druga możliwość wykorzystania widniejącej na koncie podatnika nadpłaty to decyzja (poprzez przekazanie pisma do urzędu skarbowego o zaliczenie nadpłaty) o jej zaliczeniu na poczet bieżących albo przyszłych zobowiązań w podatku PIT, na poczet podatku VAT (lub jeszcze innego typu zobowiązania publicznoprawnego). Czym jest zwrot nadpłaty podatku PIT? Ostatni przypadek operowania nadpłatą występuje, gdy podatnik nie posiada żadnych zaległości w podatkach oraz nie chce wydać polecenia o przekazaniu danej nadpłaty na poczet bieżących lub przyszłych zobowiązań. W tych okolicznościach podatnikowi nadpłata zostaje zwrócona na konto, jakie wskazał w formularzach: ZAP-3 lub zeznaniu rocznym za poprzednie albo ubiegłoroczny okres rozliczeniowy (osoby fizyczne nieprowadzące żadnej działalności); CEIDG-1 (osoby fizyczne prowadzące działalność wpisane do rejestru CEIDG); NIP-2 (spółki cywilne); NIP-8 (spółki osobowe i kapitałowe wpisane do rejestru KRS). Podatnicy nadal mogą skorzystać z gotówkowego (pocztowego) sposobu przekazania im nadpłaty wynikającej ze złożonego zeznania rocznego. Muszą jednak pamiętać, iż dana nadpłata zostanie pomniejszona o opłatę operatora pocztowego wynikająca z gotówkowego przekazania pieniędzy. Uwaga Inną okolicznością powstania nadpłaty może być zaistnienie pewnego zdarzenia potwierdzonego złożeniem przez podatnika korekty. Jeszcze inną okolicznością może być także zmiana (wydanie nowej) decyzji w sprawie wymiaru podatku wobec wystąpienia dodatkowych faktów wskazujących na niższą, niż podatnik zdążył uregulować wysokość podatku. Terminy zwrotu nadpłaty podatku PIT? Ordynacja podatkowa jasno wskazuje terminy zwrotów podatków (także PIT). Jednak aby mówić o terminie zwrotu podatku PIT, należy wskazać, iż zależy on przede wszystkim od momentu (dnia) złożenia pierwotnego (korekty) zeznania rocznego przez podatnika. Terminy złożenia rocznych deklaracji PIT i zwrotu podatku PIT w 2021 r. Rodzaj rocznego zeznania Ostateczny termin złożenia zeznania w US Sposób złożenia zeznania rocznego Ostateczny termin zwrotu podatku PIT PIT-28 28 lutego 2022 r. elektronicznie 45 dni, począwszy od następnego dnia po dniu złożenia deklaracji. w formie papierowej 3 miesiące, począwszy od następnego dnia po dniu złożenia zeznania. PIT-36 PIT-36L PIT-37 PIT-38 2 maja 2022 r. elektronicznie 45 dni, począwszy od następnego dnia po dniu złożenia deklaracji. w formie papierowej 3 miesiące, począwszy od następnego dnia po dniu złożenia zeznania. Uwaga Zeznania złożone do 14 lutego 2022 r., z których wynika podatek do zwrotu dla danego podatnika, będą uznawane za przekazane do urzędu skarbowego nie prędzej niż w terminie 15 lutego 2022 r. Zatem termin zwrotu podatku zeznań rocznych złożonych przed 15 lutym 2022 r. będzie zawsze liczony od 15 lutego 2022 r. Dodatkowo należałoby wspomnieć, iż nie ma w tym wypadku żadnego znaczenia forma złożenia danego zeznania do urzędu skarbowego, tj. czy podatnik przekazał je do urzędu skarbowego w formie papierowej, czy też w formie elektronicznej. Przykład 1 Podatnik nieprowadzący działalności gospodarczej, wynajmujący prywatne mieszkanie opodatkowane ryczałtem, złożył elektronicznie 15 stycznia 2022 r. zeznanie roczne PIT-28. Z tego zeznania wynikła nadpłata do zwrotu dla podatnika w kwocie 120zł. Maksymalny termin zwrotu danej nadpłaty będzie liczony, począwszy od 15 lutego 2022 r..Termin ten wyniesie 45 dni i upłynie 1 kwietnia 2022 r. Przykład 2 Podatnik nieprowadzący działalności gospodarczej, osiągający przychody z umowy o pracę oraz umowy zlecenie, złożył do urzędu skarbowego w formie papierowej zeznanie roczne PIT-37, które organ podatkowy odebrał 28 lutego 2022 r. Z danego zeznania wynikła nadpłata do zwrotu dla podatnika w kwocie Podatnik pomimo przygotowania zeznania w usłudze Twój e-PIT nie dokonał żadnych czynności z nim związanych i postanowił samodzielnie przygotować i wysłać zeznanie. Ostateczny termin zwrotu danej nadpłaty w tym przypadku będzie liczony, począwszy od dnia następnego po dniu otrzymania przez urząd skarbowy danego zeznania tj. od 1 marca 2022 r. Termin ten (3 miesiące) upłynie 1 czerwca 2022 r. Przykład 3 Podatnik nieprowadzący działalności gospodarczej osiągnął w 2021 r. przychody z obrotu papierami wartościowymi. Biuro maklerskie obsługujące danego podatnika przekazało mu PIT-8C. Podatnik zalogował się 28 lutego 2022 r. do usługi Twój e-PIT, zweryfikował poprawność zeznania rocznego PIT-38, po czym dokonał jego akceptacji. Z powyższego rocznego zeznania wynikła nadpłata do zwrotu dla podatnika w kwocie 410zł. Maksymalny termin zwrotu danej nadpłaty w tym przypadku będzie liczony, począwszy od dnia następnego po dniu akceptacji (zatwierdzenia) rocznego zeznania w usłudze Twój e-PIT przez podatnika, tj. od 1 marca 2022 r. Termin ten (45 dni) upłynie 14 kwietnia 2022 r. Przykład 4 Podatnik nieprowadzący działalności gospodarczej, rozliczający wspólnie dochody małoletnich dzieci złożył elektronicznie (poza usługą Twój e-PIT) samodzielnie przygotowane roczne zeznanie PIT-36 dnia 20 lutego 2022 r. Urząd skarbowy w wyniku czynności sprawdzających wykrył błąd w nieprawidłowej wysokości kwoty (zaniżonej) ulgi na dzieci oraz rehabilitacyjnej. Organ podatkowy wezwał podatnika do złożenia korekty, którą ten skutecznie przekazał dnia 16 marca 2022 r. (UPO). W powyższych okolicznościach maksymalny termin zwrotu danej nadpłaty należy ustalić, począwszy od dnia następnego po dniu przekazania (data z UPO) rocznego zeznania PIT-36 do urzędu skarbowego. Termin ten (3 miesiące) upłynie 17 czerwca 2022 r.. Uwaga na korektę zeznania rocznego Procesowi składania zeznań rocznych towarzyszy nieodzownie popełnianie przez niektórych podatników błędów przy wypełnianiu danych zeznań. Jeżeli podatnik jeszcze przed interwencją (zauważaniem) organu podatkowego sam zauważy błąd i zdąży go skorygować, składając stosowną korektę zeznania, wówczas termin zwrotu nadpłaty (jeżeli ona nadal wystąpi) wyniesie 2 miesiące, począwszy od dnia następnego po dniu złożenia korekty, ale nie wcześniej niż 3 miesiące od daty złożenia pierwotnego rocznego zeznania. Gdy natomiast urząd skarbowy pierwszy zauważy błąd i rozpocznie przeprowadzanie tzw. czynności sprawdzających, wtedy, jeżeli: skutek korekty danego zeznania rocznego to kwota nie większa niż 1000zł, wtedy urząd skarbowy (nie we wszystkich przypadkach) może dokonać automatycznej korekty (podatnik otrzyma kopię tej korekty) a termin zwrotu nadpłaty wyniesie 3 miesiące, począwszy od dnia następnego po dniu jej złożenia albo terminu złożenia ustawowego sprzeciwu przez podatnika; podatnik zostanie wezwany przez organ podatkowy do złożenia stosowanej korekty, wówczas termin 3 miesięcy liczony będzie od UPO dnia skutecznego przekazania rocznej deklaracji korygującej. Podatnik ma prawo skorygować złożone zeznanie podatkowe, także automatycznie zaakceptowane w usłudze Twój e-PIT. Korekty można dokonać „na plus” i „na minus”. Aby odzyskać niewykazaną lub zaniżoną nadpłatę podatku dochodowego, trzeba nie tylko złożyć zeznanie korygujące, ale także wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Korekta rozliczenia Zeznanie PIT za 2021 r. można skorygować do czasu upływu terminu przedawnienia rozliczonego podatku, czyli zasadniczo do końca 2027 r. Należy jednak uwzględnić zawieszenie tego uprawnienia w czasie postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub celno-skarbowej dotyczących podatku dochodowego za ubiegły rok, a także z zastrzeżeniem zakazu dokonania korekty w zakresie objętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego. Zeznanie korygujące należy sporządzić na właściwym formularzu, oznaczając go jako korekta i wypełniając poprawnymi danymi. Przekazuje się je do urzędu skarbowego wraz z wymaganymi załącznikami. Trzeba je dołączyć niezależnie od tego, czy zostały w nich wprowadzone zmiany w stosunku do poprzedniej wersji, czy nie. Zeznanie korygujące można złożyć w formie papierowej lub elektronicznej (przez e-Deklaracje, a w przypadku PIT-28, PIT-36, PIT-37 i PIT-38 – także w usłudze Twój e-PIT). Należy pamiętać, że korekty przesyłane w bieżącym roku przez internet z użyciem danych autoryzujących uwierzytelnia się przychodem za 2020 r. Wymagany jest przychód z PIT-28, PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-38, PIT-39 albo PIT-40A, a jeżeli za 2020 r. nie zostało złożone żadne z tych rozliczeń, należy wpisać „0”. Druk wniosku o stwierdzenie nadpłaty dostępny jest w serwisie w dziale Ordynacja podatkowa. Podatnik, który dokonuje korekty zeznania podatkowego, aby odzyskać nadpłacony lub nienależnie uiszczony podatek dochodowy albo zaniżoną lub niewykazaną nadpłatę podatku dochodowego, musi także przedłożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Obliguje do tego art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej. We wniosku o stwierdzenie nadpłaty należy wskazać rodzaj zobowiązania podatkowego, w którym występuje nadpłata, jej wysokość oraz okoliczności powstania. Dług z odsetkami Korekta zeznania podatkowego może ujawnić zaniżenie podatku dochodowego. Powstałą zaległość podatkową trzeba uiścić z odsetkami za zwłokę naliczonymi zasadniczo za okres od dnia następującego po upływie terminu płatności podatku do dnia zapłaty. Rezultatem dokonania korekty zeznania podatkowego może być także konieczność oddania całej lub części otrzymanej już nadpłaty podatku dochodowego. Nadpłata wykazana nienależnie lub w zawyżonej wysokości, którą urząd skarbowy zwrócił podatnikowi, jest traktowana jako zaległość podatkowa. Kwotę niesłusznie otrzymaną – całą nadpłatę podatku albo różnicę między nadpłatą wynikającą z pierwotnego zeznania podatkowego a nadpłatą przysługującą po korekcie rozliczenia – należy oddać wraz z odsetkami za zwłokę. Nalicza się je za okres od dnia zwrotu nadpłaty podatku przez urząd skarbowy do dnia wpłaty równowartości nienależnie otrzymanej kwoty (przykład 1). Odrębnie została uregulowana kwestia błędów w PIT-28, PIT-36, PIT-37 i PIT-38 za 2021 r. złożonych w ramach usługi Twój e-PIT. Urząd skarbowy ma obowiązek skorygować rozliczenie, jeżeli stwierdzi, że zawiera ono błędy lub oczywiste omyłki powstałe z jego winy (a nie spowodowane przez samego podatnika, np. w związku z zawyżeniem przez niego odliczenia z tytułu ulgi rehabilitacyjnej, lub przez płatnika PIT). Jeżeli podatnik skoryguje w tym zakresie zeznanie podatkowe, zanim zrobi to urząd skarbowy, odsetek za zwłokę od ujawnionej zaległości podatkowej nie uiszcza za okres od dnia następnego po upływie terminu płatności podatku do dnia złożenia korekty. Odsetki za zwłokę należy naliczyć według stawki podstawowej albo obniżonej. Aby zastosować stawkę obniżoną, zaległość podatkowa lub zwrot nadpłaty podatku musi wynikać z prawnie skutecznej korekty rozliczenia złożonej w ciągu 6 miesięcy od dnia upływu terminu złożenia zeznania podatkowego, tj. w przypadku PIT-28 za 2021 r. – do 29 sierpnia 2022 r. (termin przesunięty z niedzieli 28 sierpnia 2022 r.), a w przypadku PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-38, PIT-39 za 2021 r. – do 2 listopada 2022 r. Ponadto wpłaty trzeba dokonać w ciągu 7 dni od dnia złożenia korekty. Preferencyjnych zasad naliczania odsetek podatkowych nie stosuje się, jeżeli korekta rozliczenia zostanie złożona w wyniku czynności sprawdzających, a także po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej lub zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej, a gdy nie stosuje się zawiadomienia – po zakończeniu kontroli podatkowej. Zwrot nadpłaty Tryb rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku dochodowego zależy od tego, czy do korekty rozliczenia są zastrzeżenia, czy nie. Jeżeli prawidłowość poprawionego zeznania podatkowego nie budzi wątpliwości, urząd skarbowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę. W takim przypadku korekta wywoła skutki prawne. Nadpłata podatku podlega zwrotowi w ciągu 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym rozliczeniem, lecz nie wcześniej niż w terminie: 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego – w razie przekazania go w formie papierowej, albo 45 dni od dnia złożenia zeznania podatkowego – w przypadku przesłania go przez internet (przykład 2). Wynika to z art. 77 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Wątpliwości co do prawidłowości skorygowanego rozliczenia rozpatrywane są w postępowaniu podatkowym kończącym się decyzją. Urząd skarbowy w decyzji stwierdzającej nadpłatę określa wysokość zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości tylko w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty jest związane ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego. W zakresie, w jakim wniosek okaże się niezasadny, następuje odmowa stwierdzenia nadpłaty. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie może zostać wszczęte w czasie trwania postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub celno-skarbowej w zakresie zobowiązania objętego taką procedurą. Termin zwrotu nadpłaty wynikającej z decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej jej wysokość wynosi 30 dni od dnia wydania decyzji. Reguluje to art. 77 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Przykład 1 Podatnik wykazał w PIT-37 za 2021 r. nadpłatę podatku dochodowego. Została mu ona zwrócona przelewem, a obciążenie rachunku urzędu skarbowego z tego tytułu nastąpiło w dniu 28 marca 2022 r. Nadpłata podatku okazała się zawyżona. W dniu 16 maja 2022 r. podatnik złożył korektę zeznania podatkowego i wpłacił nienależnie otrzymaną kwotę wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi za okres od dnia 28 marca 2022 r. (dnia zwrotu nadpłaty podatku przez urząd skarbowy) do dnia 16 maja 2022 r. Przykład 2 Podatnik złożył PIT-37 za 2021 r. w formie elektronicznej 10 marca 2022 r. W rozliczeniu nie uwzględnił przysługującej mu tzw. ulgi rehabilitacyjnej. W dniu 20 maja 2022 r. podatnik złożył korektę zeznania podatkowego wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatku dochodowego za 2021 r. Jeżeli korekta nie będzie budzić wątpliwości, urząd skarbowy zwróci nadpłatę podatku w ciągu 2 miesięcy od dnia złożenia wspomnianych dokumentów. Termin ten upływa 20 lipca 2022 r. Podstawa prawna: Ustawa z dnia r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Źródło: Gazeta Podatkowa nr 42 (1917) z dnia Autor: Małgorzata Żujewska

korekta pit 37 zwrot nadpłaty